Reviews

Jazzism album review of Nipe Suluhisho 

De sinds 1998 in Nederland wonende Congolese zanger/gitarist Lwela Kasulwe brengt met Nipe Suluhisho een sterk debuutalbum uit. Zijn mix van Afrikaanse muziek met jazz, soul en funk is zeer goed geslaagd. Zijn stem doet denken aan die van Blick Bassy uit Kameroen en is even meeslepend. Maar Lwela heeft een geheel eigen stijl. De arrangementen zijn goed; zo is M’Penzi Wangu een heel sterk nummer met een lichte latin touch. N’Zele zou je Afrikaanse folk kunnen noemen. Hier wordt Lwela op zang en gitaar ondersteund door de lichte percussie van Udo Demandt (Luzazul, Windstreken), die percussie en drum op het hele album voor z’n rekening neemt. En dan die lekkere pianoklanken (Erik Ritfeld) in het licht swingende Simu. Lwela zou op een festival als Afrika Hertme zeker niet misstaan, laat hij met dit album horen.

Review of Nipe Suluhisho @ Jazzzine.nl 

Hij lijkt vanuit het niets te komen, maar volgens insiders is singer-songwriter Lwela Kasulwe een van de best bewaarde geheimen uit Rotterdam. De van oorsprong Congolese multi-instrumentalist maakt al jaren muziek en stond in de finale van De Grote Prijs van Nederland. Nu is het tijd voor zijn langverwachte debuut ‘Nipe Suluhisho (Give Me A Solution)’. 

Zowel tekstueel als muzikaal valt er veel te genieten op Kasulwe’s eerste plaat. Om te beginnen zingt hij in het Swahili en Lingala; twee talen die in en rondom Kanshisa, de hoofdstad van Congo, worden gesproken. Gelukkig zijn de songs netjes vertaald in het cd-boekje. De teksten bevatten duidelijk een sociaal maatschappelijk karakter. In de titeltrack zoekt Kasulwe naar een oplossing voor de onrust in de wereld, pijnigen relatieproblemen ‘M’Penzi Wangu’ (My Darling), beschrijft ‘Polo’ (Polo) de teleurstelling van een vader in zijn zoon en scoort de liefde in ‘N’Zele’ (Darling). 

CROSSOVER 

Muzikaal leunt Nipe Suluhisho op een uitgebalanceerde crossover van jazz, folk, soul, latin en traditionele Congolese stijlen. Stilistisch lonken Tracy Chapman, Richard Bona of Lokuah Kanza, maar nergens klinkt Kasulwe als een kopie. Hij siert met een eigen geluid; persoonlijk, puur en spontaan. Zijn betoverende stem klinkt soms fluisterend en dan weer robuust. Met indrukwekkende souplesse tokkelt hij op gitaar en bas waarmee hij ritme en melodie vakkundig in elkaar laat overvloeien langs het lome pianospel van Erik Ritveld en de subtiele percussie van Udo Demandt. 

HOOP EN VERTROUWEN 

Ook al versta je de teksten niet, Kasulwe brengt de inhoud van zijn songs met zoveel gevoel en eerlijkheid dat hij innemend wordt. En al etaleert de inhoud van veel tracks de schaduwkanten van een mensenleven, het is universeel en daardoor herkenbaar. Bovendien wordt het leed verzacht door de warme muzikale klanken uit Congo en het westen, waardoor er geen zwaarmoedigheid ontstaat. Sterker nog, de tendens die Kasulwe oproept met zijn onweerstaanbare liedjes is hoop en vertrouwen. Een hartverwarmend debuut van een veelbelovende muzikant. (9/10) (Kaela Records)